تبلیغات
مهندسی معماری، مصالح و زیبایی ساختمان

شیب بندی و کف سازی ساختمان

شیب بندی وشیب دادن

کف سازی به مجموعه عملیاتی گفته می‌شود که پس از اتمام عملیات سفت کاری در ساختمان انجام می‌شود تا ساختمان را به حالت قابل سکونت در آورد. برای کف سازی معمولاً ابتدا یک لایه ملات نرم ریخته می‌شود تا سطح را به صورت هموار درآورد. به همراه این کار پیش بینی‌های مربوط به تاسیسات مکانیکی و برقی ضروری است. پس از آن بسته به مورد خاکریزی، پوکه ریزی یا ملات ریزی انجام می‌شود و نهایتا لایه انتهایی، کف نهایی را تشکیل می‌دهد که می‌تواند آسفالت، موزائیک، سرامیک، بتن سیمانی و... باشد. در عملیات کف سازی مربوط به نقاطی که در معرض عوامل محیطی (برف و باران و سرما و گرما) قرار دارند، بسته به مورد بعد از ملات اولیه و قبل از ملات ثانویه عایقکاری رطوبتی یا عایقکاری حرارتی یا هردو انجام می‌گیرد.

شیب بندی و شیب دادنشیب بندی وشیب دادن از مسائل جزئیات واجرایی دقیق بوده که بایستی درست انجام شود . شیب بندی بیشتر جهت حرکت و هدایت آب آن هم به طوری که با کششی کافی بوده باشد برای فضاهای خارجی به مانند محوطه سازی ، پیاده رو سازی ، حیاط سازی و شیب بندی های کوچک به مانند شیب بندی پشت بام، سرویسهای آبریز چون حمام ، توالت و درمواردی دستشویی و آشپزخانه ازویژگی خاصی برخوردارمی باشد .لازم به تذکر است که این اصول در آبریزهای بزرگ به مانند توالت های عمومی ، رختشور خانه های شهرداری ، مجاری آب و مجاری فاضلابها نیز از اهمیت خاصی بهره مند می باشد که هرکدام دارای اجزایی خاص بوده و اما در مجموع به اصول هدایت و نوع شیب بندی و شیب دادن بایستی توجه شود ، که ذیلاً به نکات آن توجه می کنیم :
الف - تئوری شیب : شیب دادن را می توان کلیات شیب سازی دانست و معمولاً در محوطه سازیها به طول حرکت آب به مسیرهایی چون اکو و یا آبگیرها ، قنوات کهنه و کاریزهای خشک شده و بالاخره جوی های بزرگ و کوچک که باعث انتقال آب و فاضلاب از نقاطی به نقاط دیگر می باشد توجه شود .

درصد شیب : نحوه حرکت آب بایستی طوری باشد که از مبدأ تا مقصد حرکت وکشش آب و یا فضولات بدون مانع و هر چه سریعتر انجامشود که این درصد شیب جهت هدایت وکشش آب کمتر و برای حرکت فضولات بیشتر در نظر می باشد . در هر حال استاندارد شیب برای فضولات حدود 5 درصد و جهت هدایت آبهای هرز و مشابه 1 الی 3 درصد می باشد که اگر این موارد رعایت شود اشکال فنی تراکم وگرفتگی در مسیر پیش نخواهد آمد .

شیب سازی : به طوری که از معنی لغت مشخص است ساختن شیب برای محوطه و مکانهای مختلف در پیش بوده و شیب سازی به طرق مختلف ممکن می باشد .
1- تسطیح خاک : هموار نمودن سطوح جهت زمین هایی که خود دارای شیب ملایم می باشند و آماده سازی مراحل بعدی بر روی سطح بدست آمده جهت زیر سازی ، روسازی ، آسفالت در یک ویا دو لایه .
2- بلوک گذاری : معمولاً در تقسیم خیابان کشی و پیاده رو سازی به هر صورت چه در مکانهای عمومی وچه در فضاهای باز خصوصی مورد استفاده می باشد که ابتدا زیرسازی بلوک در ارتفاع معلوم و وسیله دستگاه ترازیاب (دوربین) و یا شیلنگ تراز و یا شمشه ترازانجام شده و شیب لازم در سطحی هموار ساخته می شود و با استفاده از ملاط ماسه سیمان آن هم با عیار کافی بلوک ها در راستای ریسمان کشیده شده نصب می گردد و سپس دو طرف بلوک های نصب شده با شفته ریزی بتونی مهار می شود و مسیر آماده شده مراحلی چون زیرسازی و رو سازی و در خاتمه آسفالت ریزی و یا موزائیک فرش می شود . باید توجه داشت که اگر محوطه از موزائیک پوشش می گرددعاجهای موزائیک در جهت حرکت آب مانعی بوجود نیاورد تا کشش آب هر چه سریعتر و راحت تر انجام شود .

 

دادن شیب :چنانچه محوطه فاقد شیب لازم باشد عمل شیب بندی را با بالا آوردن مقدار درصد کافی از مبدأ ، آن هم با مصالح گوناگون چون خاکریزی نخاله ریزی ، بتون ریزی و یا موارد دیگر با حجم لازم که به طور اختصار گفته می شود انجام می دهیم .

خاکریزی : معمولاً ارتفاع خاکریزی تا 25 سانتیمتر و آن هم با اضافه کردن آب به صورت پاشیدن خاک را دو نم ساخته و پهن می کنیم ،سپس عمل غلتک زنی را آنقدر ادامه داده تا این که خاک کاملاً فشرده شود و مقدار تراکم خاک از مقدار صد درصد نیز کمتر شود ، یعنی اگر این مقداربه 95 درصد برسد کار بسیار جالب بوده و حفره های هوا درخاک از بین رفته وخاک دستی ریخته شده از خاک بکر زیرین فشرده تر می شود که مسلماً دارای مقاومتی بیشتر خواهد بود .بدیهی است اگر ارتفاع خاک ریزی بیش از25 سانتیمتر باشد سطح خاک لایه اولیه راغلتک آجدار زده تا پیوند بین دو لایه روئین و زیرین به وجود آید و سپس عمل خاک ریزی را به طوری که شرح داده شد ادامه می دهیم .

چنانچه خاک از نوع نامرغوب باشد با اضافه کردن گرد آهک و درشت دانه چون سنگریزه و ماسه و مخلوط کردن آنها ،خاک را به صورت گراول (درشت دانه و ریز دانه) در آورده و عمل خاک ریزی را دنبال می کنیم . مسلماً عمل گراول ساختن خاک در تمامی لایه ها باعث مقاومت هر چه بیشتر خاک می شود خصوصاً در لایه انتهایی با بیشتر کردن نوع دانه های شنی اتصال سازی آسفالت را بالایه های زیرین (خاک) بهتر می سازیم .

نخاله ریزی : زمانی که شیب بندی برای حیاط سازی و پشت بام سازی باشد از مصالحی چون خرده آجرهای معمولی و خرده بلوک های سیمانی و یا سفالین می توان حجم شیب بندی را به وجود آورده و حفره های سطوح بدست آمده را با خرده های موجود تسطیح نمود وزیر سازی را جهت اندود ماسه سیمان و بر روی آن موزائیک فرش و یا قیر اندود و آسفالت را مهیا ساخت .باید توجه داشت به علت این که در محوطه سازی حیاط ، مستقیماً زیرسازی در خطر یخ زدن کف می باشد، چنانچه از اضافه کردن ماسهسیمان به مخلوط نخاله استفاده گردد زیرسازی به مراتب بهتر بوده و خطر بلند شدن کف سازی پیش نخواهد آمد .


بتن پوکه :این مصالح از نوع بسیار معمول و متداول بوده که علاوه بر مقاومت ، دارای هزینه کمتر نسبت به انواع دیگر می باشد.مواد ترکیبی این بتون تشکیل می شود از سر کف کارخانه آهن گدازی که پس از سرد شدن سر کف از مواد زائد کارخانه به صورت حجمی باد کرده و دارای حفره های فراوان بوده که در نتیجه حجمی با وزن بسیار کم نسبت به سنگ معمولی دارا می باشد . مصالح را خرد کرده به کرده و دارای حفره های فراوان بوده که در نتیجه حجمی با وزن بسیار کم نسبت به سنگ معمولی دارا می باشد . مصالح را خرد کرده به صورت درشت دانه و با رعایت ریز دانه و با اضافه کردن سیمان و آب در شیب سازی مورد استفاده می باشد . لازم به یاد آوری میباشد.که از سنگ های متخلخل سنگ پایی و یا پوکه سوخته زغال سنگ و کف جوشهای کارخانه های آجر پزی نیز به عنوان مصالح ودانه های ترکیبی برای بتون پوکه استفاده می گردد .
پوکه معدنی ملار که از گدازهای اتشفشان بوجود امده پدیده‌ای عایق صوت سرما گرما جهت شیببندی بام ساختمان وزن مخصوص ان کمتر از 1 می‌باشد و روی اب شناور میماندبا استفاده از پوکه معدنی وزن ساختمان را می توان تا یک سوم کاهش داد.


بتن آلومیناتی : چنانچه در بتون گرد آلومینیم اضافه شود و زمان خودگیری بتون در اثر فعل و انفعالات شیمیایی حبابهایی خارج می گردد که نشان دهنده و به وجود آورنده ازدیاد حجم بتون می باشد.این حالت بتون را به صورت سنگ پا با حفره ای در آورده که وزن مخصو ص بتون غیر مسلح را از 2200 کیلو تا 800 و یا 900 کیلوگرم در متر مکعب کاهش می دهد و در شیب بند یها قسمت های داخلی خصوصاًپشت بام مورد استفاده فراوان می باشد .

شیب سازی : به طوری که مشخص است ارتفاع شیب بندی با طول شیب متناسب بوده ، یعنی اگر طول شیب تا محل سوراخ ناودانی در پشت بام طویل باشد مقدار باریکه برای شیب بندی از مبدأ تا سوراخ ناودانی ریخته می شود به مراتب بیشتر و مرتفع تر از قسمتهای شیب با طول کمتر خواهد بود. یعنی ارتفاع شیب به نسبت طویلی ویا کوتاهی طول شیب بستگی کامل دارد. معمولاً ختم شیب در نقطه سوراخ و ناودانی صفر و در شروع با طول درصد که در طولهای بلند تا 3 درصد می باشد تعیین می گردد و هر چه طول شیب کمتر باشد به همان نسبت درصد آن کم می گردد. مثلاً برای طولهایی تا 5 متر3 درصد و طول بین (5/2 تا 3) متر 2 درصد طولهایی تا 2 متر 5/1 درصد درنظر گرفته می شود.چنانچه طول ذکرشده بیشتر از5مترباشد سوراخ دیگری برای ناودانی پیش بینی می شود. چرا که در موقع بارندگیهای شدید وجود سوراخ ناودانی معدود دارای عدم کشش آب و در نتیجه خساراتی خواهد بود .

اجرای شیب بندی :حرکت شیب به طرف سوراخ ناودانی می باشد و محل سوراخ به دو صورت تعبیه می گردد .
الف – سوراخ ناودانی در وسط پشت بام : در این حالت به این ترتیب عمل می شود ، طول شیب نقاط محاسبه می شود :
1- وسیله کرم گذاری ارتفاع چهار گوشه پشت بام تعیین می گردد .
2- ریسمان کشی کشیده در بین کرم ها عمل شمشه گیری انجام می شود .
3- محل سوراخ ناودانی ، کرمی مسطح و نازک گرفته می شود .
4- وسیله ریسمان کشی بین کرمهای کناری و میانی یعنی (سوراخ ناودانی) شمشه گیری جهت قسمت های شیب انجام می گردد .
5- متن های بدست آمده بین شمشه ها که لچکی گفته می شود با مصالح مورد نظر پر می شود و با شمشه کش کردن سطح بین دو شمشه حاصله سطح شیب بدست می آید .

با تکرار موارد ذکر شده در قسمت های دیگر ، سطح شیب بندی پشت بام بدست می آید که آماده مراحل بعدی خواهد بود .
ب : چنانچه ناودانی در گوشه ها و یا در قسمت های میانی و کناری باشد نوع شیب از وسط پشت بام به طرف خارج خواهد بود که تمامی موارد محاسبه شیب ، کرم گیری ، شمشه گیری و پر کردن متنها به همان ترتیب که گفته شد انجام می گردد .

شیب بندی سرویس :شیب در سرویس خصوصاً حمام به طرف کف شو می باشد و معمولاً محل کفشو در وسط حمام پیش بینی می گردد،چنانچه ابعاد فضا کم باشد با کم و یا زیاد کردن ملاط پشت موزائیک و یا کاشی مورد نظر به دست می آید و اگر ابعاد فضا بزرگ باشد،دقیقاً عمل شیب بندی وسیله کرم گیری و شمشه گیری به طرف کفشو انجام شده و با متن سازی بین شمشه ها کف ، آماده موزائیک فرش ویا نصب سرامیک می گردد .
بدیهی است چنانچه محل مورد نظر توالت داشته باشد کاسه توالت در محل خود و پایین تر از اطراف نصب شده بطوری که پس از فرش کف ، آب به راحتی و سریع سرازیر کاسه توالت گردد .

شیب بندی چهار طرفه: دیواره ای یک نیمه به اندازه تقریبی (5/2 × 5/2) متر به ارتفاع دو رج چیده می شود . وسط و مرکز این کار را کرمی به ارتفاع 2 سانتیمتر گذارده . از این کرم به گوشه های ریسمان کشیده که شیب مورد نظر بدست می آید .
راستای ریسمان شیبدار شمشه گذارده می شود و با خاک دو نم سطح شمشه شیبدار گرفته می شود . شمشه آهنی و یا چوبی از راستای شمشه گرفته شده خارج می گردد. متن شمشه ها با خاک دونم پرمیشود و سطح پر شده بوسیله شمشه آهنی و یا چوبی شمشه کش میگردد و شیب چهار طرفه به وجود می آید .

پلان شیب بندی

دید افقی بام را که در آن دیوارهای خارجی بنا (با احتساب قرنیز) و خط مسیر شیب بام به طرف ناودانها و خرپشته ، همچنین فضاهایی که به عنوان نور گیر از قسمت های مختلف بام بیرون آمده ، مشخص می شوند را پلان شیب بندی می نامند .
این پلان وضع پشت بام را مشخص می کند. جهت حرکت سریع آب حاصل از باران ، برف یا شستشوی به طرف آب رو ، برای هر 50 تا 70 متر مربع سقف یک ناودان درنظر می گیریم .اگر مقداربارندگی منطقه کم باشد این متراژ به 140مترمربع و در صورتی که منطقه مرطوب و میزان بارندگی سالانه زیاد باشد تا 70 متر مربع کاهش می یابد .

شیب بندی به دو حالت انجام می گردد :


الف : شیب بندی در جهت قسمت های میانی پشت بام .
1- در این حالت اجرای لوله های آب باران پشت بام از میان ستونهای آجری که در قسمت های میانی ساختمان ساخته شده انجام میگردد.مسلماً محاسبه و طرح مجاری آب یا مسئله کشش سریع در مسیر پیش بینی شده مورد توجه بوده که در طراحی نقشه بدان دقت می شود ومعمولاً بایستی انتخاب ناودانی طوری باشد که پس از مرحله عمودی از کمترین لوله گذاری افقی تا چاه فاضلاب هدایت وجریان آب بدون اشکال مسیر لازم را حرکت نماید .

2- چنانچه وضع طراحی ساختمان طوری باشد که ستون های میانی ولغازهایی وجود نداشته باشد حرکت آب باران پشت بام به طرف سرویس و آبریزها قابل توجه می باشد . در این حالت از جدار لوله های فاضلاب آبریزها لوله ای جداگانه جهت آب باران به طرف پشت بام به بالا برده می شود. باید توجه داشت که هرگزلوله آب باران به لوله های فاضلاب وصل نشود زیرا گازهای حاصل از چاه فاضلاببه راحتی از لوله مذکور به سطح پشت بام می رسد .

ب : شیب بندی در جهت کناره و یا گوشه های پشت بام .
چنانچه وضع و موقعیت ساختمان در وسط محوطه باشد می توان لوله آب باران را به آن جهت و در محل مشخص تعبیه نمود که مسلماًاجرای شیب بندی از وسط پشت بام به طرف کناره ها و یا گوشه ها و به طرف سوراخ ناودانی خواهد بود . باید توجه داشت که شیب بندی در ساختمان هایی که در موقعیت کنار کوچه و یا خیابان می باشد هدایت آب باران به خارج از ساختمان و محوطه غیر اصولی خواهد بود .

کانالهای تأ سیساتی

در ساختمان های وسیع که دارای زیر بنای زیادی می باشد مکانهایی به عنوان کانالهای عمودی تأسیساتی ساخته می شود که ازاین مسیرکلیه لوله های برق رسانی ، کابل های برق و آنتن ، لوله های آب سرد و گرم رفت و برگشت ، لوله های فاضلاب و هواکش و خلاصه لوله های آب باران و در مواردی کانال های کولر نیز با ظرفیت و گنجایش کافی پیش بینی و ساخته می شود که مسیر آنها در نقشه های ساختمانی و تأسیساتی مشخص می باشد. این کانال ها تا پشت بام جهت استفاده لوله های آب باران ، هواکشها و کانال های کولر که کولر آن ها در پشت بام نصب می باشد ادامه می یابد . باید توجه داشت که در مناطق سردسیر برای جلوگیری از یخ زدن آبروها شیب بندی
سقف به طریقی پیش بینی می شود که آبروها در قسمت آفتاب گیر بام قرار گیرند .

درصد شیب

به تناسب آن که از روی سقف استفاده های متفرقه می شود و بر روی آن راه بروند ، حداقل 1% و حداکثر 3% شیب کافی است . این درصد در پلان های شیب بندی با فلش که جهت حرکت و هدایت آب را نشان می دهد ومقدار شیب تعیین شده درکنار خط شیب مشخص می گردد . با روش کدگذاری نیز مقدار شیب تعیین شده در گوشه های مختلف بام نوشته می شود .

بتون سبک برای شیب بندی

بتون سبک بتونی است که دانه بندی آن از مصالح سبک مانند پوکه و یا سنگهایی با خلل و فرج استفاده شده باشد . در بام آن را برای شیب بندی و هدایت آب باران به طرف ناودان استفاده می نمایند . این شیب باید در حدود 5/1 تا 2 درصد باشد و آن را بدین طریق انجام مینمایند که ابتدا محل ناودان را تعیین نموده ( محل ناودان بعدأ توضیح داده خواهد شد ) و فاصله آن را تا دور ترین نقطه بام اندازه گرفته و ارتفاع دورترین نقطه را با توجه به شیب لازم تعیین می نمایند و آن ارتفاع را به وسیله چند رگ آجر ایجاد کرده و ازآنجا ریسمانی تا محل ناودان که ارتفاع آن صفر است می کشند در نتیجه این ریسمان شیب بام را تعیین می نماید . بعد زیر آن را بوسیله ملاط ماسه و سیمان و تکه های
آجر به عرض حدود 10 سانتی متر پر می نمایند .
بعد از نقاط دیگر نیزبه همین طریق و با همان شیب ریسمان کشی نموده و زیر آن را پر می نمایند بوسیله این کار که به آن اصطلاحاً کرم بندی می گویند کلیه قسمت های بام به طرف ناودان شیب بندی می شود آنگاه بین این کرم ها را با بتن سبک پر میکنند هر قدر اجرای این قسمت از لحاظ شیب بندی دقیق تر باشد هدایت آب به طرف ناودان راحت تر بوده و اجراء قسمت های بعدی آسانتر و بهتر انجام می شود و در نتیجه عمر ایزولاسیون بام بیشتر خواهد بود .

ناودان

همانطوری که می دانیم کلیه آب بام بوسیله شیب های احداثی به محل ناودان راهنمایی شده از آنجا به چاه و یا خارج می ریزد بدین لحاظ اطراف ناودان بیشتر ازکلیه نواحی دیگر بام محل عبورآب بوده و خطر نفوذ آب از آنجا بیشتر است. به همین دلیل برای اجرای آن قسمت از بام ، دیتیل مخصوصی را اجراء می نمایند .

بهترین محل ناودان

بهترین محل برای ناودان درست در وسط بام می باشد .(محل برخورد اقطار) زیرا فاصله آن نقطه از تمام نقاط دیگر تقریباً به یک اندازه بوده و در نتیجه با توجه به 2 درصد شیب مورد نیاز بار کلی سقف در همه جا به طور یکسان پخش می شود ولی اگر ناودان درست در وسط ساختمان نباشد در نتیجه به یک نقطه از بام دورتر بوده و به همان نسبت بار آن نقطه بیشتر خواهد بود . ولی انتخاب محل ناودان درست در وسط بام به علت وجود اتاق ها و سالن ها و اینکه نمی توان از وسط اتاق ها لوله فاضلاب گذرانیده تقریباً هیچ وقت مقدور نیست .
با توضیحات فوق روشن است که باید برای محل ناودان جایی را انتخاب نمود که نزدیک ترین فاصله ممکن را به تمام نقاط داشته باشد تا بدینوسیله بار بام حداقل شود ضمناً عبور لوله ناودان در طبقات مزاحمتی برای اتاق ها و سالن ها و کمد ها ایجاد ننماید .

تعداد ناودان

تعداد ناودان بستگی به بزرگی و کوچکی بام دارد هرقدر سطح بام وسیعتر باشد برای تخلیه آب باران به ناودان بیشتری نیاز داریم به طور کلی تعداد ناودان باید به اندازه ای باشد که آب باران را هر چه سریعتر جمع آوری نموده و به خارج از بام هدایت نماید. برای هرصد متر مربع حداقل یک ناودان لازم می باشد .

کف خواب

کف خواب قطعه ای است فلزی که جنس آن معمولاً از آهن ورق گالوانیزه می باشد و در ساختمان های مهم جنس آن را از مس انتخاب می نمایند . فرم کف خواب کاملاً بستگی به محل مصرف آن دارد . در هر حال به وسیله کف خواب آب باران به ناودان راهنمایی میشود در نتیجه دنباله آن باید تا توی ناودان ادامه پیدا کند . در موقع عایق کاری باید دقت نمود کلیه قسمتهای کف خواب به عایق آغشته شود .

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 16 مرداد 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()

کاشی ساختمانی و کاشیکاری

کاشی به قطعه سنگی مصنوعی گفته می‌شود که طول و عرض آن مختلف بوده و ضخامت آن چند میلیمتر است، و یک روی آن دارای سطحی شیشه‌ای بوده و کاملاّ صاف و صیقلی می‌باشد.کاشی محصولات سفالین و سرامیکی است که در ساختمان کاربرد و اهمیت ویژه‌ای دارد مانند حمام‌ها، توالت‌ها، آشپزخانه‌ها و آب ریزگاه‌های عمومی و غیره. کاشی برای تزئینات داخل و نمای خارجی ساختمان و همچنین برای بهداشت و عایق رطوبت به کار می‌رود.

یک قطعه کاشی از دو قسمت تشکیل شده‌است:
  • قطعه سفالی که قسمت اصلی و استخوان‌بندی کاشی را تشکیل می‌دهد.
  • لعاب روی آن که ماده‌ای است شیشه‌ای و قسمت رویی آن را تشکیل می‌دهد.

کاربرد کاشی:

کاشی دارای ابعاد و اندازه‌های گوناگون می‌باشد بطوری‌که کاشی کف و دیواری را در ابعاد ۲×۲ و ۱×۲ تا ۵۰×۵۰ سانتیمتر تولید می‌کنند که با رنگهای گوناگون می‌تواند یک نقاشی را در محل نصب نیز نشان دهد. کیفیت کاشی باید به نحوی باشد که تغییرات ناگهانی درجه حرارت از ۱۰۰ تا ۲۰ درجه سانتیگراد را به خوبی تحمل کرده و هیچگونه آثار ترک در بدنه و یا لعاب آن ظاهر نشود. کاشی دیواری را برای حفظ بهداشت و رطوبت در آشپزخانه، محیط‌های بهداشتی، حمام و دستشویی استفاده می‌کنند. کاشی کف را نیز به علت ضد سایش بودن و مقاومت حرارتی و الکتریکی بالا در آشپزخانه‌ها، حمام‌ها، آزمایشگاه‌ها، رختشویخانه‌ها و کارخانجات شیمیایی به کار می‌برند همچنین کاشی باید دارای ابعاد صاف و گوشه‌های تیز باشد.

شما فقط هنگامی می توانید به کاشیکاری کف اتاق بپردازید که برخی مقدمات را فراهم ساخته باشید.شما بایدکف اتاق را آماده کرده باشید و طرح کاشی کاری را تکمیل و الگوی کاشی کاری را انتخاب و کاشی مورد نظر را به تعداد لازم خریداری کرده باشید.

برخی تکنیکهای مربوط به کاشیکاری

تکنیکهای کار با ماله:تکنیک کار با ماله و نوع ماله مورد استفاده بر اساس نوع چسب یا ملات بکار برده شده،نوع کاشی نصب شده و فردی کخ به کاشی کاری می پردازد فرق می کنند.

اگر کاشی های بزرگ در محل نصب می کنید،از مالهای با شیارهایV شکل پهن استفاده کنید.شیارهای پهن،نوارهای کلفت و عریضی از مواد چسبی یا ملات را بر سطح کف باقی می گذارند که کاشیهای بزرگ با کمک آنها بهتر خواهند چسبید.در بیشتر گاشی کاریهای رایج از ماله هایی با شیار های 6 میلی متری استفاده می شود.

با استفاده از روی ماله مقداری چسب از داخل سطل برداریدو آن را روی سطح کف در قسمتی که میخواهید کاشی نصب کنید بگسترانید،لبه صاف ماله را با زاویه 30الی 35 درجه نسبت به زمین نگهدارید و مواد چسبنده رابریزید.مواد چسبنده را تا زیر خط گچی بکشانیداما مراقبت کنید که روی خط پوشانده نشود تا هم برای نوبت های بعدی چسبکاری و هم برای نصب کاشیها یه عنوان خط راهنمامورد استفاده قرار گیرد.اگر در نقطه ای از مواد پهن شده حباب هوا وجود دارد با کشیدن ماله بر روی آن ناحیه مواد را پخش کنید و حباب را از بین ببرید.

حال مواد چسبی گسترده شده بر راستای کف اتاقرا با قسنت شیاردار ماله در حالی که ماله را با زاویه 45 درجه نگه داشتهاید شانه بزنید. این شانه زدن را دو بار در هر قسمت انجام دهید تا این روند تکمیل شود. همین عمل را در جهتی عمود بر جهت اول هم انجام دهید. حاصل کار پدید آمدن سطحی هموار ولی پوشیده از نوارهای باریک و اندکی برجسته است که بصورت متقاطع در دو جهت کشیده شده اند.

در هر نوبت کاری فقط قسمت کوچکی از سطح کاشیکاری را با مواد چسبی بپوشانید تا قادر به کنترل آن باشیدو بتوانید اشتباهات احتمالی را تصحیح کنید.برخی مواد چسبی پس از چند دقیقه آماده پذیرش کاشی می شود،حال آنکه برخی دیگر به محض مالیده شدن قادر به گرفتن وچسباندن کاشی می باشند. برای آگاهی بیشتر در مورد ماده چسبانده ی مورد استفاده خود به بروشور کارخانه سازنده ی آن و یا دستورات روی قوطی مراجعه کنید.

 

اگر کاشی مورد استفاده زیاده از حد ضخیم است ،علاوه بر گستردن مواد چسبی بر کف اتاق ،مقداری از آن را به پشت کاشی بمالید.این روند که (چسب مالی)نامیده می شود سبب پیدایش پیوند چسبی قویتری بین کاشی و کف اتاق می شود.به منظور تمرین برای نصب درست کاشی ،یک کاشی را بر روی ناحیه تازه چسب مالیده بگذارید،کاشی را اندکی به سمت پایین بفشارید وچرخش ملایمی نیز به کاشی بدهید.کاشی آزمایشی را از کف اتاق برداریداگر قسمت پشت کاشی بصورتی یکنواخت با مواد چسبی پوشیده شده ،شما آمادگی لازم برای نصب عملی کاشی را دارید.اگر قسمتی از پشت کاشی از پشت بریدگی های چسب دیده می شود،باید مقدار بیشتری چسب در ناحیه از کف اتاق بمالید.پشت کاشی آزمایشی نوع دیگری از اشتباه در نصب را نیز آشکار می سازد.نوارهای برجسته پدید آمده با شیار ماله ممکن است زیادی مرتفع باشند. با کاهش زاویه ماله نسبت به زمین هنگامی که روی آن را شیار می اندازید،این ارتفاع را کاهش دهید و مشکل را رفع کنید.

برای تمرین ماله کشی ،یک قطعه تخته چند لای به دردنخور بردارید و ناحیه ای را که می خواهید چسبکاری کنید با مداد علامت بگذارید و تکنیکهای پهن کردن مواد با زاویه 30 درجه ماله و شانه کردن آن با زاویه 45 درجه ماله را تمرین کنید.

توصیه هایی برای کاشیکاری: اگر به منظور راحت نصب شدن ردیف اول کاشیها در امتداد یک ردیف زوارهای چوبی مستقیم الخط کوبیده اید،مراقب باشید که مواد چسبی را تا نزدیک این زوارها بیاورید ولی به آنها نمالید. در ابتدای کار نصب کاشی ،مساحت های کوچکی را در هر نوبت چسب کاری کنید. همین که مقداری در کار پیشرفت کردید به تدریج اعتماد به توانایی کاری در شما افزایش می یابدو قادر می شوید که قسمت وسیعتری را در هر نوبت چسب کاری و کاشی کنید.

کار گذاشتن کاشی کف اتاق

در نصب کاشی چهار مرحله عمده وجوددارد.همگامی که سطح آماده شد، مواد چسبی را می مالید و کاشیای کامل را در محل های مناسب خود بر روی چسب می گذارید.در نتیجه کلیه خطوط اتصال کاشیها با هم دقیقاً در یک راستا قرار می گیرند.آنگاه مواد چسبی اضافی را از روی آنها پاک می کنید.به منظور نکمیل کاشیکاری کف اتاق، کاشیهارا برش می دهید تا با فضای باقیمانده کف سازگار شوند(هر جا که به کاشی کوچکتر از اندازه کامل نیاز داشتید،کاشیها را برش دهید) کاشی ها را دوغاب می دهید و دوغاب را به داخل درزها می فشارید و اضافی آن از روی کاشیها پاک می کنید.

به کارگیری چسب کاشی

در بیشتر موارد شما از چسب لایه نازک استفاده میکنید.در صورت لزوم می توانید افزودنیهایی نظیر لاتکس را نیز با چسب مخلوط کنید. هنگامی که در ظرف چسب را باز کنید.در هر نوبت چسب را به ناحیه محدودی از کف بمالید،این ناحیه بستگی به طرح کاشیکاری دارد.

بدون آنکه به کاشی هایی که قبلاً نصب شده اندلطمه بزنید، از یک ناحیه به سمت ناحیه دیگر حرکت کنید.کار کردن در یک قسمت محدود در هر نوبت به شما اجازه می دهد که وقتی هنوز چسب قابلیت انعطاف دارد و خشک و سخت نشده است کار خود را انجام دهید.بیشتر تولید کنندگان مواد چسبی حداکثر زمانی را که شما پس از پهن کردن چسب بر روی سطح می توانید کاشی را روی آن قرار دهید ،بر روی برچسبهایی که به ظروف چسب الصاق شده نوشته اند.این مدت زمان ،حداکثر زمان مجاز چسب نامیده میشود. پس از گذشت این زمان چسب سخت و غیر قابل انعطاف می شود. عادت کنید که همیشه چسب داخل ظرف را در فواصل منظم به هم بزنید.

همیشه از دستورات کارخانه سازنده که روی قوطی یا کیسه مواد چسبنده چاپ شده است ،پیروی کنید. برخی از سازندگان این مواد توصیه می کنند که محصول آنها را با الگویی دایره وار بر روی سطح بگسترانید و برخی دیگر پیشنهاد می کنند که مواد تولیدی آنها در عرض ناحیه چسب کاری و با ماله ای که دارای زاویه ای نسبت به سطح است گسترده شوند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 16 مرداد 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()

ضوابط مجتمع مسکونی

تراکم کم
تراکم 100% قطعه زمین 1500 : هر 5% کاهش سطح اشغال همکف 10% به تراکم اضافه می شود. حداقل سطح اشغال همکف 20% حداکثر سطح اشغال خالص 45% بدون 20% مساحت راه پله قطعه زمین بیش از ده هزار مترمربع : تراکم 180% و 15% مساحت مختص معابر و سطح اشغال نسبت به میزان باقیمانده مساحت کل محاسبه می شود. ناخالص زیربنای یک واحد مسکونی 160 مترمربع و حداقل زیربنای ناخالص 110 متر مربع

تراکم متوسط:
تراکم 135% قطعه زمین هزار متر مربع: هر 5% کاهش سطح اشغال همکف 10% به تراکم اضافه می شود. حداقل سطح اشغال 25% حداکثر سطح اشغال خالص 45% بدون 20% مساحت راه پله قطعه زمین بیش از هفت هزار متر: تراکم 180% و 12% مساحت مختص معابر و سطح اشغال همکف نسبت میزان باقیمانده مساحت کل است. زیربنای ناخالص هر واحد 110 متر مربع و حداقل 75 متر مربع

تراکم زیاد

تراکم 240% قطعه زمین 50 مترمربع: هر 5% کاهش سطح اشغال همکف10% افزایش تراکم. حداقل سطح اشغال 30% قطعه زمین بیش از 5000 مترمربع: 150% تراکم و 10% مساحت کل قطعه مختص معابر حداکثر سطح اشغال همکف 50% زیربنای متوسط ناخالص یک واحد مسکونی 60 مترمربع و حداقل 90 مترمربع تعیین می شود.

حیاط

عرض حیات خلوت 2 متر است و مساحت 12 مترمربع که جزء زیربنا محسوب نمیشود. چنانچه عرض آن کمتر از دو متر یا مساحت کمتر از 12 متر مربع باشد. در طبقه ای که کف حیاط خلوت در آن است جزء زیربنا محسوب می شود. در واحدهای آپارتمانی بیش از 5 واحد اتاق ها (آشپزخانه، نهارخوری، نشیمن، و خواب) باید بوسیله حداقل 12 مترمربع با حداقل عرض 2 مترنورگیر داشته باشد. در ساختمانهای بیش از 5 طبقه باید اتاق ها بصورت مناسبی نور بگیرند. حداقل مساحت حیاط خلوت های تأسیساتی و نورگیر بایستی 4 متر مربع و سطح آن حیاط جزء بنا محسوب می شود. پنجره های مشرف به همسایه در حیاط خلوت ها از کف طبقه اول به بعد از 7/1 نصف شود.

پله فرار و آسانسور
در ساختمانهای دارای پیلوت و چهارطبقه روی پیلوت به آسانسور و پله فرار نیاز نیست. در ساختمانهای 5 طبقه چنانچه طبقه 4 و 5 بصورت دوبلکس باشد به آسانسور و پله فرار نیاز نیست. در ساختمانهای بیش از 5 طبقه پله فرار و آسانسور الزامی است.


پخی

میزان پخی در گذرگاه های اصلی برابر یک دهم مجموع دو عرض گذرگاه متقاطع است. میزان پخی در پلاکهای مجاور گذرگاه های با عرض ده متر و کمتر به گذرگاه های بیش از ده متر ، دو متر است. محل تقاطع خیابان فرعی به اصلی میزان پخی دو دهم عرض خیابان فرعی.

پیش آمدگی ساختمانی در گذرها
پیش آمدگی از امتدادی که برای ساختمانها معین شد، حساب خواهد شد ولواینکه بنادر این امتداد نباشد. طول پیشآمدگی هر ساختمان در هر طبقه از درصد زیربنای آن طبقه تبعیقف نماید. اگر بلوک مجاور بصورت زمین یا ساخته شده 60% بیشتر احداث نموده باشد می توان به اندازه ی 2+60% ساختمان (زیربنا) دانست و اگر پلاک مجاور کمتر از 60% بود می توان بعد از 60% با زاویه 45 درجه تا دو متر اضافه احداث نمود. کارگذاردن در و پنجره که به طرف گذر باز و در موقع باز شدن از سطح نما تجاوز نماید، ممنوع است. ریزش آب ناودان در پیاده رو ممنوع است و باید از زیر سطح پیاده رو عبور نماید. نصب لوله بخاری به دیوار خارجی مشرف به گذر یا خروج آن از دیوار ممنوع است. نصب پله جلوتر از امتداد ابنیه ممنوع است مگر در اثر تغییر تراز خیابان این عمل الزامی باشد و با موافقت شهرداری. در خیابانهای بیش از 8 متر تعداد پیش آمدگی 2/1 عرض پیاده و حداکثر 20/1 متر است و ارتفاع کمتر از 3 متر نباشد. کنسول در ارتفاع 4/2 متر مانند پیلوت از کف پیاده نباید به میزان 3/1 عرض پیاده رو و حداکثر 60 متر بیشتر شود. پیاده رو 6/1 عرض خیابان است. کنسول راه پله فقط می تواند در ارتفاع 20/2 یا 40/2 از کف باشد و حداکثر 70 سانتی متر پیش آمدگی و عرض 3 متر کنسولهای احداثی در خیابان جزو تراکم ساختمانی نیست. تراس اگر از طرفین باز باشد نصف مساحت جزو سطح طبقات محسوب می شود. تراس اگر از طرفین بسته باشد 3/2 مساحت آن جزء سطح طبقات است. تراس از کلیه جهات بوسیله دیوار یا شیشه مسدود باشد کلاً جزء سطح زیربنا است.

رعایت محدودیت ارتفاع

ساختمانهای در خیابانهای با عرض 30 متر یا بیشتر تا 30 متر ارتفاع به رعایت محدودیت نیاز ندارند. ارتفاع ساختمانهای در خیابان با عرض کمتر از 30 متر نباید از عرض خیابان تجاوز کند. در صورت تجاوز به همان میزان باید عقب نشینی کند.: دید 45 درجه ارتفاع ساختمانها با دو یا چند بر با گذرهای کمتر از 30 متر، در گذرگاه به ارتفاع پیلوت + دو طبقه مجاز است و از طبقه سوم باید به اندازه 5/3 متر از گذرگاه عقب نشینی کند. طبق ضوابط طول گذرگاهی که افزایش یافته ارتفاع را افزایش دهد و در صورت تجاوز مجدد ارتفاع بیش از 32 متر باید یازای هر طبقه 4 متر عقب نشینی کند. اگر عرض خیابان بین 12 و 30 متر بود محدودیت ارتفاع ندارد. اگر عرض خیابان بین 7 و 12 متر بود بیش از 32 متر ارتفاع بازای هر طبقه اضافه ارتفاع بایستی 4 متر عقب نشینی کند.

پارکینگ

تعداد پارکینگ مورد لزوم به تعداد 70 درصد تعداد واحدهای مجاز خواهد بود. رمپ پارکینگ در فضای باز ساختمان پیش بینی می شود و جزء سطح زیربنا نیست. حداکثر ارتفاع پارکینگ 04/2 و حداقل ارتفاع ورودی آن 80/1 متر است. پارکینگ در زیرزمین باید دارای دسترسی مستقیم به طبقات باشد. شیب رمپ 17% (حداکثر) جای پارک هر اتومبیل هر اتومبیل 5/2*5 به انضمام فضای مناسب جهت مسیر حرکت به داخل و خارج (استاندارد) حداقل عرض رمپ جهت دسترسی پارکینگ مسکونی 5/2 متر و در تجاری 5/3 متر. در پارکینگ فاصله آکس تا آکس ستون ها در همکف یا زیرزمین حداقل 5/5 متر. به ازای هر دو واحد مسکونی یک پارکینگ مورد نیاز است. در صورت گاراژی بودن پارکینگ به میزان حداقل 16 مترمربع جهت پارکینگ و برای هر پلاک دو گاراژ لازم است. در آپارتمانهای 4 واحدی دو پارکینگ لازم است (هر دو واحد یکی). بازای هر واحد اضافی یک پارکینگ مورد نیاز است و مساحت هر پارکینگ حداقل 25 مترمربع.

ضوابط ساختمانی مجتمع های مسکونی

1- سطح کل زیربنای مجموع واحدهای مسکونی حداکثر معادل 120% نسبت به سطح زمین مجاز می باشد. 2- سرانه زمین ناخالص به ازای هر واحد مسکونی حداقل معادل 100 مترمربع می باشد. 3- مساحت کوچکترین واحد مسکونی نباید از 80 مترمربع کمتر باشد. 4- حداکثر سطح اشغال مجاز در همکف معادل 35% سطح کل زمین می باشد. سطوح زیربنای نگهبانی، گلخانه، دوش و رختکن و سرویس های بهداشتی و استخر و فضای سرپوشیده تفریحی کودکان مسئول محدوده فوق نمی شود. 5- احداث محل پارک اتومبیل به تعداد معادل حداقل 75% نسبت به تعداد واحدهای مسکونی الزامی است. 6- حداقل سطح خالص پارکینگ به ازای هر اتومبیل 5/12 مترمربع می باشد. 7- حداقل عرض معابر دسترسی به محل های پارک 5/5 متر رعایت گردد. 8- مجموع سطوح تحت اشغال زیربنای ساختمانهای مسکونی در همکف به اضافه سطح اشغال مسیرهای اتومبیل رو و پارکینگ ها در شرایطی که پارکینگ ها در محوطه روباز پیش بینی می شود نباید از 60 درصد سطح کل زمین بیشتر باشد.

ضوابط و مقررات تراکم و بلندمرتبه سازی

شورای عالی شهرسازی و معماری ایران در جلسه مورخ 24/10/69 به منظور بین به اهداف ـ استفاده بیشتر و بهتر از سطح زمین در شهرها برای امکان جمعیت ـ تامین فضای باز و محیط زیست بهتر در هماهنگی با مصوبه به مورخ 1/7/69 شورای اقتصاد در خصوص تقلیل سطح زیربنا واحد مسکونی با تاکید بر خط مشی های کلی ـ تشویق بلند مرتبه سازی ـ تطبیق الگوی تفکیک با مقتضیات بلند مرتبه سازی ـ استفاده از ظرفیتهای با افزایش تراکم جمعیتی و ساختمانی ـ انبوه سازی و بکارگیری روشهای صنعتی در ساختمان سازی تصویب نمود که کمیسیونهای ماده 5 قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری موظفند طرح های تفضیلی و ضوابط و مقررات اجرایی انها در کلیه شهرهایی که طبق سرشماری 1365 بیش از 200 هزار نفر جمعیت داشته اند با رعایت مواد زیر اصلاح نمایند. 1- نظام شبکه ارتباطی بر اساس طرح جامعه حفظ گردد و چنانچه تغییرات اساسی با شهر تصویب آن به عهده ی شورای عالی شهرسازی و معماری ایران خواهد بود. 2- تعیین مناطق مسكونی و مختلط مسکونی با تراکم بالای بلند مرتبه سازی و حداقل 6 طبقه غیر از زمین در اراضی ساخته نشده 3- تعیین مناطق مسکونی و مختلط مسکونی برای بلند مرتبه سازی تشویقی (حداقل 9 طبقه غیر از زمین) در مناطق نوسازی محلات فرسوده و قدیمی قطعات کوچک ساخته نشده برای استفاده از افزایش تراکم تشویقی لازم است قطعات کوچک در حد مساحت لازم برای بلند مرتبه سازی تجمیع شوند. 4- تعیین مناطق مسکونی (1 یا 2 خانواده) با حداکثر ارتفاع 2 طبقه غیر از زیرزمین. 5- تعیین حداکثر سطح اشغال در مناطق بلند مرتبه سازی 6- تعیین ضوابط تفکیک و تراکم ساختمانی در مناطق بلندمرتبه سازی با رعایت حداقل 1000 مترمربع مساحت و مقررات تشویقی افزایش تراکم در مقابل افزایش سطح قطعات و کاهش سطح اشغال 7- تعیین ضوابط تفکیک و تراکم ساختمانی در مناطق 1و2 خانواری 8- تعیین ضوابط مربوط به فاصله ساختمانها از معبر مجاور اضلاع زمین به منظور تأمین تهویه، نور و آفتاب کافی بر حسب شرایط اقلیمی و جلوگیری از اشراف. 9- تعیین ضوابط حداقل عرض زمین و تناسب لازم بین عرض و عمق 10- تعیین ضوابط مربوط به پارکینگ ها 11- اجرای این ضوابط و مقررات در شهرهائی که طبق سرشماری 1365 کمتر از 200هزار نفر جمعیت داشته اند اجباری نمی باشد. پیشنهادات مربوطه به اجرای این مصوبه در شهرهای مزبور پس از بررسی و پیشنهادات کمیسیون ماده 5 که لازم است تا آخر خرداد 1370 به وزارت مسکن و شهرسازی ارسال گردد و در شورایعالی مورد تصمیم را خواهد گرفت و تا آن زمان هرگونه تغییری در ضوابط تفکیک و تراکم سازی طرح های مصوب ممنوع است مگر با تصویب شورایعالی شهرسازی و معماری. 12- افزایش تذاکم متوسط جمعیتی شهر ناشی از افزایش تراکم ساختمانی حداکثر تا میزان 25% نسبت به طرح جامع تصویب شده بیشتر نباشد. 13- گزارش توجیهی افزایش تراکم موضوع بند 12 و مشتمل بر اثرات آن بر روی سرانه ها توزیع فضاهای خدماتی و شبکه عبور و مرور و تاسیسات آب و برق که قبلاً در کمیسیون ماده 5 با دعوت از نماینده وزارت نیرو و سازمانهای برنامه و بودجه و محیط زیست زمورد بررسی قرار گرفته است برای تصویب به شورایعالی و شهرسازی و معماری ارسال گردد. 14- هرگونه تغییرات دیگری در ضوابط و مقررات تفکیک و تراکم ساختمانی که منجر به افزایش تراکم جمعیتی شهر شود بدون تصویب شورای عالی شهرسازی ممنوع است.

ضوابط و مقررات نمای شهری مصوبه مورخ 28/8/69

1- کلیه سطوح نمایان ساختمانهای واقع در محدوده و حریم شهرها و شهرکها که از داخل معابر قابل مشاهده است. اعم از نمای اصلی، جانبی، شهری محسوب شده لازم است با مصالح مرغوب به طرز مناسب و زیبا و هماهنگ نماسازی شود. 2- صدور گواهی پایان کار ساختمانی مشروط به انجام نماسازی نماهای اصلی و جانبی است. 3- در کلیه شهرهای دارای طرح جامع و تفضیلی و هادی و شهرک سازی لازم است ظرف 6 ماه از این تاریخ ضوابط و مشخصات نماسازی هماهنگ تهیه شده و به تصویب مراجع تصویب کننده طرح ها برسد. 4- اصول کلی ضوابط و مقررات نمای شهری ظرف 1 ماه مشترکاً توسط وزارتهای مسکن و شهرسازی کشور تهیه و ابلاغ خواهد شد.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 19 تیر 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()

سقف کاذب و آکوستیک آلومینیوم دامپا

سقف کاذب و 
آکوستیک آلومینیوم دامپا
سقف های کاذب عموماً به دلایل زیر به کار می روند:

  • عایق حرارتی مناسب
  • عایق صوتی مناسب
  • محلی برای عبور کانالهای کولر و لوله های تاسیساتی
  • پنهان کردن نمای بد زیر سقف ها (به دلیل بیرون زدگی تیرها و خرپاها)
  • کوتاه کردن ارتفاع سقف برخی قسمتهای ساختمان به دلیل نورپردازی و ...

سقف های کاذب و آکوستیک آلومینیومی دامپا در رده سقف های متحرک ، بسته و دکوراتیو بوده و نمای غالب و قابل رؤیت دامپا عبارت است از سطوح با شیار و خطوط موازی که از پانل های آلومینیومی با عرض 10cm و 20cm و طول دلخواه ( حداکثر 600cm ) تشکیل شده است. دامپا زیر مجموعه ی مهمی از سقف های کاذب نواری را تشکیل داده و پانل تولید شده میتواند با نیروی سطحی و در جهت عرض پانل جا خورده و یا از جا خارج شوند. برای جلوگیری از پس زدن پانل جا خورده ، زبانه ای در سازه ی نگهدارنده ی آن ( یوچانل ) تعبیه شده تا در صورت درگیر شدن ( به صورت دستی ) ، قطعه را در جای خود قفل و ثابت نگه دارد.

ویژگی های منحصر به فرد در شکل هندسی زیرسازی و پانل دامپا ، قابلیت نصب از پائین ، پنهان ماندن سازه نگه دارنده ، سفارش و تولید با رنگ و طول برش دلخواه ، عدم نیاز به فشار عمود بر پانل جهت جا خوردن و یا از جا خارج شدن ( که عامل مهمی در تدوام و عمر زیاد دامپا میباشد ) ، قابلیت تقویت از پشت ، ... عملا" این سقف را به عنوان سقفی بی بدیل، مورد استقبال فراوان مصرف کنندگان قرار داده و انگیزه تولید محصولات مشابه و با کیفیت گوناگون گردیده است. اگر چه بی توجهی در رعایت استاندارد های تولیدی و اجرایی ، شکل هندسی ، ضخامت ورق آلومینیوم مصرفی ، آلیاژ و سختی ورق آلومینیوم مصرفی ، کیفیت رنگ کاری ، محدودیت در ارتفاع و نوع آویز گیری ، تعداد و فاصله یوچانل کشی ، استفاده بموقع از شاسی آهنی و جوشکاری ، استفاده از پروفیل و مقاطع جانبی و استحکام بخش ، استفاده از ابزار آلات جدید و ماشین آلات پیشرفته ، پرسنل کار آزموده ، ... آسیب فراوانی به کیفیت اجرای برخی از پروژه های دامپا و جایگاه این محصول در کشور وارد کرده است ولی همچنان بدلیل ویژگیهای چون دسترسی آسان به پشت سقف ، غیر قابل اشتعال بودن ، مقاومت در مقابل باکتری و مواد شیمیایی و رطوبت ، قابل شستشو بودن ، داشتن رنگ های دلخواه ، آکوستیک بودن ، قابلیت اجرا در سقف و پیشانی ، قابلیت اجرا در سطوح بزرگ یک پارچه و تلفیقی و قوسی ، مقاومت در برابر فشار باد ، سبکی ، سرعت نصب زیاد ، ... گزینه ی مهم برای بیمارستانها ، استادیوم و سالن های ورزشی ، استخر های سرپوشیده ، مترو ، جایگاه های گاز و پمپ بنزین ، پست های برق و مراکز صنعتی ، مراکز آموزشی و تجاری ، کارخانجات مواد غذایی و بهداشتی و نساجی ... میباشد.
از دیگر مزایای سقف های کاذب نواری و از جمله دامپا میتوان قابلیت تقویت و استحکام بخشی ( با افزایش مصرف سازه اصلی نگهدارنده ) به اندازه لازم و دلخواه نام برد. سیستم های مختلف سقف کاذب فضای بسیار مناسبی درسقف ایجاد می کند که علاوه برزیبایی ،نقش بسیار موثری درجلوگیری ازانعکاس صدا دارد.

انواع سقف های کاذب:


سقف های دکوراتیو کناف :
این سیستم سقف کاذب از صفحات روکشدار گچی که بر روی شبکه های گالوانیزه مخصوص نصب می گردند تشکیل می شود . شکل پذیری متنوع، نصب سریع، وزن سبک واقتصادی بودن ازمزایای این سیستم می باشد.این سقفها دربرابر عواملی همچون زلزله،آتش سوزی ،رطوبت،انعکاس صدا و اتلاف انرژی مقاوم هستند. 


 سقف کاذب تایل :
این نوع سقف از تایلهای 60*60 سانتیمتری بسیار سبک که بر روی شبکه های منظم قرار می گیرند تشکیل می گردند.صفحات آکوستیک تایل به دلیل هدایت صوت از طریق منافذ موجد در آن به پشت سقف جذب صوت را به بالاترین حد ممکن می رسانند،از این رو درمراکزتجاری اداری، فروشگاهها بیمارستانها ،کتابخانه ها ،سالن های آمفی تاتر کاربرد وسیعی دارند.


 سقف کاذب دامپا آلومینیوم :
سقف های کاذب دامپا دامنه مصرف وسیع داشته ودرتمام اماکن اعم از مسکونی، تجاری، اداری، استخرها قابل مصرف می باشد.دامپا آلومینیوم کاملا غیر قابل اشتعال بوده ودررنگهای مختلف قابل عرضه می باشدوامکان نورپردازی مناسب ونصب دریچه های توزیع کننده هوادر آن پیش بینی گردیده است.

 سقف کاذب P.V.C :
سقف کاذب P.V.C دررنگها وطرحهای بسیار متنوع قابل عرضه بوده ودربرابر رطوبت 100%مقاوم است. وزن سبک،نصب سریع وشکل پذیری متنوع از ویژگیهای این نوع سقف کاذب می باشد.


عموما از دامپا برای زیر کار و به علت ارزان بود آن حتی از آن برای روی کار نیز استفاده می شود علاوه بر این ها از آن برای سقف های اداری – تجاری – سقف کاذب مغازه ها – گوشه ی کار و... استفاده می شود.
 برای ساخت دامپا از ورق 0.6 استفاده می شود.
دامپا را از دو ورق سیاه که در محل های بیرون
ساختمان  کاربرد دارد و ورق گالوانیزه که از آن پون رنگ کوره ای دارد در داخل ساختمان، مغازه، اداره و... استفاده می شود ،.


نوشته شده در تاریخ یکشنبه 15 خرداد 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()

سنگ های ساختمانی، انواع و کاربرد آنها در نمای ساختمان

سنگ 
ساختمانیاستفاده از سنگ های تزئینی، بخش جدائی ناپذیری از بناهای به جا مانده از عصرها و قرون گذشته است. البته گذر زمان، پیشرفت تکنولوژی و دسترسی به معادن مختلف، استفاده از سنگ های ساختمانی را عمق و تنوع بخشیده است.
کشور ما با برخورداری از منابع انواع تراورتن، مرمریت و گرانیت پس از چین، هند و ایتالیا مقام چهارم را در تولید سنگهای ساختمانی در جهان دارا است. در این میان، شهر اصفهان به واسطه موقعیت جغرافیائی و تراکم معادن از مراکز اصلی تولید و فرآوری سنگ در ایران است.


مشخصات کلی انتخاب سنگ برای مصارف ساختمانی


سنگ‌های مورد استفاده در کارهای ساختمانی باید دارای مشخصات زیر باشند:

۱- بافت سنگ باید ساختمانی سالم داشته باشد، یعنی بدون شیار، ترک و رگه‌های سست باشد (کرمو نباشد)
۲- بدون هرگونه خلل و فرج باشد
۳- پوسیدگی نداشته باشد
۴- یکدست، یکنواخت و همگن باشد
۵- سنگ ساختمانی نباید آب زیاد جذب کند، لذا نباید:
  • در آب متلاشی یا حل شود
  • تمام یا قسمتی از آن بیش از ۸ درصد وزن خود آب بمکد
۶- سنگ ساختمانی نباید آلوده به مواد طبیعی و مصنوعی باشد
۷- سنگ باید شرایط فیزیکی و شیمیایی محیط را تحمل کند، لذا باید:
  • در برابر باد، یخبندان، تغییرات دما و در صورت وجود جریان آب در مقابل آن و کلیه عوامل فرسایش مقاومت کند
  • در برابر محیط‌های شیمیایی اسیدی و قلیایی و همچنین عمل آبکافت و اکسیداسیون مقاومت کند
۸- مقاومت فشاری برای قطعات باربر نباید کمتر از ۱۵۰ کیلوگرم بر سانتی متر مربع باشد
۹- در مقابل سایش مقاوم باشد

تقسیم بندی سنگهای ساختمانی

تقسیم بندی سنگهای ساختمانی

Image

بر اساس وزن مخصوص :
 سنگهای سنگین وزن ، سنگهایی که وزن مخصوص آنها بیش از 1.8 گرم بر سانتی متر مکعب است و سنگهای سبک ، دسته‌ای از سنگها هستند که وزن مخصوص آنها کمتر از 1.8 گرم بر سانتی متر مکعب می‌باشد بر اساس مقاومت فشاری : سنگهای سنگین که مقاومت فشاری آنها از 100تا 1000 مگا پاسکال است. و سنگهای سبک که مقاومت فشاری آنها از 4 تا 200 مگا پاسکال است.
بر اساس ضریب نرم شدگی : اگر مقدار این ضریب از 0.6 تا 1 باشد از آن برای احداث ساختمان استفاده می‌شود .سنگهای پی و دیوار
در پی ساختمانها و بخشی از دیوارها که در زیر سطح زمین قرار دارند از سنگهای آذرین و رسوبی که ضریب نرم شدگی آنها بیش از 0.7 باشد، استفاده می‌گردد.نداشتن کانیهای رسی یا قطعات غیر همگن و درزه و شکاف در اینگونه سنگها ضروری است.

دیواره‌های سنگی:
از سنگهای آذرین ، رسوبی یا دگرگونی که دارای ویژگیهای زیر باشند در دیوارهای سنگی استفاده می‌شود.
مقاومت فشاری بین 0.4 تا 50 مگاپاسگال باشد.
وزن مخصوص آن 0.9 تا 2.2 باشد.
ضریب نرم شدگی آن بین 0.6 تا 0.7 باشد. و نیز سنگ هوازده نباشد.

سنگ نما و کف:
سنگهای آذرین ، دگرگدنی و رسوبی که دارای این ویژگیها باشند، به عنوان سنگ نمای ساختمان بکار می‌روند.
مقاومت فشاری آن بیش از 5 مگا پاسکال باشد.
ضریب نرم شدگی بین 0.7 تا 0.9 باشد.
نداشتن درزه و شکاف در سنگ.
نبود کانیهای رسی و مواد قابل حل در سنگ.
نبود حالت آلتراسیون و هوازدگی.
داشتن رنگ مرغوب.

سنگهای قابل مصرف در راه سازی:
سنگها در راه سازی مصارف متعدد دارند که از جمله این موارد پل سازی ، زیر سازی ، سنگفرش ، زیر ریل آهن و غیره است. انواع سنگهای آذرین ، دگرگونی و رسوبی که واجد خصوصیتهای زیر باشند، در راه سازی قابل استفاده خواهند بود.

مقاومت فشاری بیش از 100 مگا پاسکال
ضریب نرم شدگی بیش از 0.9
میزان جذب آب ، کمتر از 1 درصد
وزن مخصوص بیش از 2.3 گرم بر سانتیمتر مکعب.
نداشتن کانیهای رسی ، گچ و مواد قابل حل در آب.
عدم آلتراسیون و هوازدگی در سنگ.
سنگهای قابل استفاده در تونلها و محیطهای آبی.
در تونلها از گرانیت ، دیوریت ، گابرو و یا بازالت که مقاومت فشاری آنها از 100 مگا پاسگال باشد، استفاده می‌کنند. ویژگیهای سنگهای مصرفی در محیط آب به شرح زیر است.
نداشتن کانیهای رسی ، گچ و مواد محلول در آب.
همگن بودن سنگ.
داشتن مقاومت در برابر فشارهای بالا.
سنگهای مقاوم در برابر محلولها و حرارت سنگهایی که در برابر اسیدها مقاومند، عبارتند از گرانیت ، دیاباز ، دیوریت ، کوارتزیت و بازالت. سنگهای مقاوم در برابر محلولهای قلیایی عبارتند از سنگ آهک ، دولومیت ، سنگ مرمر و منیزیت. سنگهایی که در شرایط حرارت بالا مقاوم هستند عبارتند از بازالت ، دیاباز و توف. ویژگی مهم این سنگها داشتن مقاومت فشاری بیش از 100 مگا پاسگال است که میزان جذب آن حداکثر به 1 در صد می‌رسد.

تاریخچه ی استفاده از سنگ:

سنگ یکی از ابتدایی ترین مصالح ساختمانی است که انسان برای ساختن ابزار و پناهگاهها و رفع نیاز خود استفاده کرده است . دوره های کهن سنگی و پارینه سنگی نشان دهنده دوره هایی است که در آن کاربرد سنگ بر فلز و دیگر مصالح مقدم می باشد . آثار خانه های از سنگ چیده شده در شمال ایران متعلق به 7000 سال پیش موجود است . در ساختمانهای سنگی از سنگ لاشه همراه با ملاتهای گچ و آهک استفاده شده است چنانچه باید اذعان کرد که اگرچه سنگ به علت سنگینی و مشکلات حمل و نقل و استخراج تا حدی جای خود را به مصالحی نظیر آجر داده است اما همچنان اهمیت خود را در .ساختمانهای سنگین و سخت نظیر پلها ، تونلها بهمن گیرها، دیوارهای حائل و سنگ چین ها و کرسی چین ها و غیر حفظ کرده است خواص عمومی و کاربری سنگها سنگها را به طور کلی از نظر منشاء تشکیل به سنگهای آذرین ، رسوبی و دگرگون دسته بندی می کنند . در بررسی خواص عمومی سنگها مواردی مانند مقاومت در برابر کشش ، تحمل فشار ، نفوذپذیری ، انتشار امواج ، پایداری و در نظر گرفتن امتداد لایه بندی و سطوح ضعیف در عملیات که باید در این مورد گفت که سنگها نوعا دارای سطوحی هستند که در آنها نیروی چسبندگی و اتصال دانه ها نسبت به لایه های دیگر کمتر و یا حداقل است . و این موارد می تواند از اهمیت زیادی در بررسی سنگها برخوردار باشد . در مجموع باید مقاومت سنگ ساختمانی بدون شیار ، رگه ، ترک ، خلل و فرج پوسیدگی و لایه سست باشد و حتی المقدور رنگی یکنواخت داشته باشد بطور کلی سنگ طبیعی را که دارای مقاومت کافی در شرایط جوی و رنگ جالبی باشد می توان در عملیات ساختمانی و به صورت .سنگ لاشه ، سنگ قواره ، سنگ باربر ، سنگ پلاک ، سنگ درپوش ، سنگ ستون و حتی به صورت ظروف و وسایل سنگی استفاده نمود طرز تهیه سنگها و انواع آن قطعات بزرگ سنگی که از معدن به دست می آورند به نام « سنگ قله » معروف است سنگ قله نباید در زیر تیغه برش خرد شود و حتی المقدور بزرگ و قابل حمل باشد سنگ قله را بوسیله دیلم ، دست انفجار و یا برش از معدن جدا می کنند و بسته به نوع جنس و کاربرد آن در کارگاه بوسیله عملیات مکانیکی آماده کار می سازند . سنگهای با کاربرد خشن و باربر را بوسیله تیشه و چکش آماده می نمایند و سنگهای تزئینی را ابتدا برش داده و در حین برش شستشو می دهند تا سنگ را شسته و خاک آن را بگیرند . آنگاه بسته به اهمیت و مرغوبیت ، آن را ساب و جلا می دهند . سنگهایی که در ساختمان .بکارمیروند به نامهای سنگ لاشه ، سنگ قواره ، سنگ بادبر و سنگ پلاک مرسوم می باشند که به شرح آنها می پردازیم
یک ـ سنگ لاشه : سنگی است که شکل خاصی نداشته و به همان صورتی که از معدن آورده می شود بکارمی .رود و کاربرد ان در زیرسازی ها ، پر کردن فاصله بین سنگها و کف سازی خشن محدود می شود
دو ـ سنگ قواره : سنگی است که از سنگ لاشه بدست می آید و در کارگاه ساختمانی با کمی تیشه کاری ابعاد منظمی یافته و دارای گوشه های معین می گردد از سنگ قواره برای دیوارهای باربر ، جدول .سازی و کف .سازی هایی که نیاز به کمی نما سازی دارن استفاده می شود
سه ـ سنگ بادبر ( مالون ) : سنگی است که با تیشه کاری کاملا شکل منظمی یافته و بویژه یک طرف آن شکل صاف به خود میگیرد .سنگ بادبر را در تونل سازی ، پل سازی ، جدول سازی ، دیوار های باربر و غیر باربر ، سنگفرش و پله استفاده می کنند و یکی از عمده ترین کاربردهای مهندسی سنگ لاشه و مالون بویژه در نقاط کوهستانی اجرای قوسهای سنگی است که در پلها ، درگاهها و طاق .زیرین دالانهای سنگی مورد مصرف قرار میگیرد
چهار ـ سنگ پلاک ( تزئیناتی ) : برای نما سازی در سطوح از سنگ پلاک استفاده می شود برای تهیه سنگ پلاک سنگ قله را در کارگاه سنگبری به ضخامتهای مورد نظر برش داده و سپس آن را تا حد جلا و آینه شدن ساب می دهند . سنگ تزئیناتی ارزان را از تراورتن و سنگهای گران قیمت را از گرانیت و مرمر انتخاب می کنند . سنگ پلاک را برای تزئینات داخل و خارج ساختمان و در کف ، دیوارپله ، کف پنجره ، کنار و زیر دیوار گچی و .وسایل تزئیناتی نظیر گلدان ، شمعدان ، جدول و جوی و غیره استفاده می کنند انواع سنگهای ساختمانی ایرانی ،عمده ترین سنگهایی که در عملیات ساختمانی در ایران بکار می روند عبارتند از :
گرانیت ، سنگ سبز توف کوارتزیت ، سنگ آهک تراورتن ، مرمر ، سرپانتین ، ماسه سنگ ، شیست که به توضیح :مختصری در مورد آنها می پردازیم
گرانیت : از انواع سنگهای آذرین بوده و بسیار سخت و محکم ، بادوام ، زبر و بسیار جلا پذیر است . ساب زدن و ،جلاپذیری از ساب معمولی و نمای سنگی تا مرحله اینه ای امکان پذیر است . گرانیت خرد شده را برای تهیه بتن زیر سازی جاده و راه آهن و سنگ ساختمانی آن را برای بناهای یادبود ، زیربنای تاسیسات ، تزئینات داخل و خارج ساختمان و کف سازی به کار می برند . از انواع گرانیت .ساختمانی می توان گابرو ، دیاباز ، که اصطلاحا به ان گرانیت سیاه هم می گویند نام برد
کوارتزیت : این نوع سنگ که اغلب با سنگ گرانیت نیز اشتباه می شود دارای وی?گیهای متفاوت است و از گرانیت سخت تر است این سنگ با ظاهر زبر و بلوری خود قابل شناسایی است . کوارتزیت را .بخاطر ظاهر ،زبر آن بیشتر در ساختمانهای ارزان قیمت و روستایی به کار می برند . رنگ آن بیشتر قهوه ای سوخته ، سرخ .خاکستری و قهوه ای است ماسه سنگ : این سنگها از نوع رسوبی هستند که از چسبیدن دانه های سیلیس به یکدیگر به وجود آمده اند . مواد این سنگ ممکن است ، سیلیس ، اکسید آهن و یا خاک رس باشد . سختی و دوام قطعات این سنگ بستگی به نوع چسب آن دارد . رنگ این سنگها معمولا خاکستری ، قهوه ای ، سرخ و ارغوانی است . ماسه سنگ کاملا سیمانی شده را ممکن است کاملا خرد نموده و در زیر سازی راه آهن و جاده .ها به کار برند . همچنین ماسه سنگ کوارتزی را به عنوان ماسه ریخته گری و ماده اولیه شیشه استفاده می کنند
سنگ توف : از انواع سنگهای خاکستر آتشفشان بوده که به علت چسبندگی کم ذرات آن در اثر هوازدگی پوسته پوسته .می شود و به صورت دانه های ریز از آن جدا می شود . این سنگ را به علت سبزی چشم نوازی که دارد در کار دیوار سازی پارک سازی و دیوارهای حایل استفاده می کنند
سنگ آهک : از انواع سنگهای رسوبی است و در سطح وسیعی از نظر اندازه ، قواره و شکل و رنگ وجود دارد . سنگ آهک را برای تزئینات داخل و خارج ساختمان ، دیوار ، تزئینات کف ، نماسازی .مجسمه سازی و ستون سازی به کار می برند .
تراورتن : این سنگ حاصل رسوبات جریانات آب گرم زیرزمینی می باشد . تراورتن به رنگهای سفید ، کرم و خاکستری وجود دارد ، این سنگ را برای نماسازی داخل و خارج ساختمان به کار می برند
مرمر : از انواع سنگ های دگرگون است که در رنگهای سفید ، خاکستری ، سیاه ، سبز ، قرمز ، زرد و ارغوانی می باشد. سنگ مرمر را برای تزئینات و نما سازی داخل ساختمان شامل ، کف ، دیوار و .کارهای هنری بکار می برند
شیست : سنگهای لایه لایه سیاه رنگ می باشند که از انواع سنگهای دگرگون هستند و به مصرف فرش کردن کف ، پیاده روها ، خیابانها ، باغها و پارکها می رسند . نکته ای که در پایان این مطلب قابل .ذکر است این می باشد که با توجه به معادن سنگهای ساختمانی در ایران و استخراج انواع آن در ایران دارای مقام سوم و چهارم جهان می باشد

نوشته شده در تاریخ شنبه 14 خرداد 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()

انتخاب نمای ساختمان نسبت به نوع ساختمان

ساختمان و نمای ساختماننمای ساختمان تمام رخ ساختمان و زیبایی ساختمان است. یک نمای خوب می تواند تبدیل به یک نشانه و یک هویت برای یک ساختمان شود و آن را از انواع مشابه متمایز کند. بنا بر این توجه به نمای ساختمان ، مصالح به کار رفته در آن و نیز طراحی معماری آن چیزی است که نمی توان به راحتی از کنار آن گذشت. در بسیار موارد بازسازی نمای ساختمان می تواند تغییرات بزرگی بوجود آورد.
نواع نمای ساختمان شامل آجرنما ، نمای آلومینیومی، نمای شیشه، نمای سنگی، نمای کامپوزیت،  نمای آلومینیوم کامپوزیت
، نمای کلاسیک، نمای رومی، نمای مدرن، تجهیزات داخلی ساختمان، آسانسور و پله برقی، درب و پنجره و... می باشد.

نواع ساختمان از لحاظ مصالح مصرفی


ساختمان‌های بتنی

ساختمانی است که برای اسکلت اصلی آن از بتن آرمه (سیمان، شن، ماسه و فولاد به صورت میلگرد ساده یا آجدار) استفاده شده باشد.

    در این نوع ساختمان، سقفها به وسیله تاوه (دال)های بتنی پوشیده می‌شود، و یا از سقف‌های تیرچه بلوک و یا سایر سقف‌های پیش ساخته استفاده می‌شود.
    برای ساخت دیوارهای جدا کننده (پارتیشن‌ها) ممکن است از انواع آجر مانند سفال تیغه‌ای، آجر ماشینی سوراخ دار، آجر معمولی فشاری و یا تیغه گچی و یا چوب استفاده شود.
    همچنین ممکن است از دیوارهای بتن آرمه هم استفاده شود که در این صورت نوع این دیوارها دیوار برشی می‌باشد.
    در این نوع ساختمان برای ساخت شاه تیرها و ستون‌ها از بتن آرمه (بتن مسلح) استفاده می‌شود.

ساختمان‌های فلزی

    در این نوع ساختمان‌ها برای ساختن ستون‌ها و پل‌ها از پروفیل‌های فولادی استفاده می‌شود.
    در ایران معمولاً برای ساختن ستون‌ها از تیر آهن‌های I دوبل و یا بال پهن‌های تکی استفاده می‌نمایند.
    برای اتصالات از نبشی-تسمه و برا س ل سیب ی زیر ستون‌ها از صفحه فولادی (بیس پلیت) استفاده می‌شود و معمولاً دو قطعه را به وسیله جوش به هم متصل می‌نمایند (استفاده از پرچ یا پیچ و مهره نیز متداول است).
    در این نوع ساختمان برای مقابله با زلزله از باد بندهای فلزی استفاده می شود.

ساختمان‌های آجری

    برای ساختمان‌های کوچک که از ۴ طبقه تجاوز نمی‌نمایند می‌توان از این نوع ساختمان استفاده نمود.
    اسکلت اصلی این نوع ساختمان‌ها آجری بوده و برای ساختن سقف‌ها در ایران معمولاً از پروفیل‌های فولادیI و آجر به صورت طاق ضربی استفاده می‌گردد؛ و یا از سقف تیرچه و بلوک استفاده می‌شود.
    در این نوع ساختمان برای مقابله با نیروهای جانبی (نظیر زلزله) باید حتماً از شناژهای روی کرسی چینی و زیر سقف‌ها استفاده شود؛ همچنین در ساختمان‌های آجری معمولاً دیوارهای حمال در طبقات مختلف روی هم قرار می‌گیرند و اغلب پارتیشن‌ها نیز همین دیوارهای حمال می‌باشند.
    حداقل عرض دیوارهای حمال نباید از ۳۵ سانتی متر کمتر باشد.

ساختمان‌های خشتی و گلی

    اسکلت اصلی این نوع ساختمان‌ها از خشت خام و گل می‌باشد و تعداد طبقات آن از یک طبقه تجاوز نمی‌کند و در مقابل نیروهای جانبی همانند زلزله به هیچ وجه مقاومت نمی‌نمایند.

ساختمان‌های چوبی

    این نوع ساختمان‌ها در مناطقی که چوب با قیمت ارزان در دسترس است ساخته می‌شوند (مانند شهرهای جنوبی کشور اتریش، بعضی ایالت‌های کشور آمریکا و ...).
    ساختمان‌های چوبی در ایران به علت کمبود منابع کمتر ساخته می‌شود.

ساختمان‌های ترکیبی

    ممکن است ساختمانی از دو یا چند نوع از انواع فوق ساخته شود مانند ساختمان‌های فلزی-بتنی و یا فلزی-آجری و ...، واین مقاله کاملا غلط است

انتخاب نمای ساختمان

نمای هر ساختمان باید نسبت به نوع آن و کاربرد آن انتخاب شود که علاوه بر ظاهر زیبا دارای مقاومت و دوام و وزن و قیمت مناسب باشد. امروزه پر کاربرد ترین نمای داخل ساختمان چوب و سنگ و بیشترین نمای خارجی ساختمان سنگ و
ورق های آلومینیوم کامپوزیت
است. نمای آلومینیوم کامپوزیت به دلیل قیمت مناسب، وزن مناسب، زیبایی و دوام تقریباً جایگزین نما های سنگی شده اند.

نوشته شده در تاریخ شنبه 14 خرداد 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()

معماری و زیبایی

آثار معماری به عنوان نمادهای فرهنگی، سیاسی و اجتماعی یک کشور شناخته می‌شوند. تمدن‌های تاریخی نخست از طریق همین آثار معماری شناخته می‌شوند. ساختمان‌هایی چون تخت جمشید، هرم‌های سه‌گانه مصر، کالاسیوم روم از جمله چنین آثاری به‌شمار می‌آیند. آثاری که پیونددهنده مهم خودآگاهی‌های اجتماعی بوده‌اند. شهرها، مذاهب و فرهنگ‌ها از طریق همین یادواره‌ها خود را می‌شناسانند.

معماری شامل تمام محیط فیزیکی است که زندگی بشر را در بر می‌گیرد و تا زمانی که جزئی از دنیای متمدن بشمار می‌آییم، نمی‌توانیم خود را از حیطهٔ آن خارج سازیم؛ زیرا که معماری عبارت از مجموعه اصلاحات و تغییراتی است که به اقتضای نیازهای انسان بر روی کرهٔ زمین ایجاد شده‌است که تنها صحراهای بی آب و علف از آن بی نصیب مانده‌اند. ما نمی‌توانیم تمام منافع خود را در زمینه معماری در اختیار گروه کوچکی از مردمان تحصیل کرده بگذاریم و آنها را مامور کنیم که برای ما جستجو کنند، کشف کنند، و محیطی را که ما باید در آن زندگی کنیم شکل دهند و بعد ما آن را ساخته و پرداخته تحویل بگیریم و سپس شگفتزده شویم که ویژگی و کارکرد آن چیست. برعکس این بر ماست که هر یک، به نوبه خود ترتیب صحیح بوجود آمدن مناظر سطح کره زمین را سرپرستی و دیدبانی کنیم و هر یک از ما باید از دستها و مغز خود، سهم خود را در این وظیفه ادا کند.

نوشته شده در تاریخ شنبه 17 اردیبهشت 1390    | توسط: سینا ابوالحسینی    |    | نظرات()